Discussies in de taxi en een land zonder systeem

IMG_0389

Taxiritjes bieden in Caïro een ideale gelegenheid om Arabisch te oefenen en om te peilen wat er zoal leeft onder de bevolking. Deze ochtend trof ik het. Een snotterende brede vent van in de dertig met een dikke leren jas en een grote glimmende zonnebril.

Hij was moe. Dat kwam door het ‘bodybuilden’ legde hij me uit. Hij had geen meter in zijn taxi. Dat baarde me zorgen, het voorspelt vaak een poging van de taxichauffeur om je af te zetten. Maar deze chauffeur leek niet onaardig en vroeg me waar ik precies moest zijn. Ik legde het hem uit en voegde toe dat ik er geen probleem mee had dat hij geen meter in zijn taxi had, maar dat ik niet meer dan tien gini (€ 1,o5) zou betalen. Hij probeerde grijzend nog even te peilen of ik de prijzen kende. ‘Tien gini?’ ‘Ja gini, ik heb het niet over dollars of euro’s.’ Gelaten gaf hij aan dat het goed was.

We praatten een beetje over het weer, Nederland, zijn werk. Ik vroeg hem wat hij van generaal Sisi vond. ‘Niet goed!’  was zijn antwoord. Mijn interesse was gewekt. Minister van defensie en legeraanvoerder Sisi is de sterke man in Egypte na de omverwerping van president Morsi en anti-Sisitaxichauffeurs zijn doorgaand zeldzaam. Ik vroeg wie er dan wel goed was, de Moslimbroederschap misschien? Nee, die ook niet. Sisi, Broederschap, Mubarak, allemaal waardeloos volgens deze chauffeur.

Continue reading

Cairo or Damascus (2)

IMG_0271

Vervolg van Cairo or Damascus (1)

De buurtsuper bij mij om de hoek werd altijd gerund door een paar Syriërs. Ik kon het erg goed met ze vinden, ze zetten je niet af en we deelden bijna een soort gevoel van ‘we zijn samen buitenlanders hier’. Tot een paar dagen geleden. De winkel werd leeg gehaald door Egyptenaren. Perplex vroeg ik wat er aan de hand was. Een oudere Egyptische vrouw claimde dat zij de eigenaar was en dat de Syriërs geld en sigaretten hadden gestolen en nu verdwenen waren, misschien wel naar het buitenland. Boeven waren het!

Ik vertrouwde het verhaal van deze vrouw  niet, De Syriërs hadden me vaker verteld dat ze zich niet meer op hun gemak voelden in Egypte. Het is mijn aanname, op gevoel, maar er moet iets gebeurd zijn waardoor mijn Syrische winkeliers zich gedwongen voelden weg te gaan uit deze buurt, misschien wel weg uit Cairo, of zelfs uit Egypte. Weer op de vlucht. Ik vertrouw die Egyptische eigenaresse voor geen meter, ga voortaan naar een andere buurtsuper.

De meeste Syriërs die ik spreek willen hier  zo snel mogelijk weg. Maar waarheen?

Continue reading

What do you like more, Cairo or Damascus? (1)

IMG_0419

What do you like more, Cairo or Damascus?’  Deze vraag krijg ik vaak van de Syriërs die ik hier in Egypte tegen kom. Het is eigenlijk niet  zo’n rare vraag.  Ik zou een Egyptenaar die in Europa heeft gereisd ook kunnen vragen of hij Amsterdam of Berlijn chiller vindt. Maar hier klinkt de vraag anders, er klinkt veel verdriet in door.

Drie jaar geleden zou ik zeker voor Damascus kiezen. Minder vies en vervuild, kleine steegjes zonder verkeer in de prachtige binnenstad. Minder conservatief/religieus. Minder sluiers op straat, veel cafe’tjes, op bepaalde plekken van de stad was alcohol drinken in parkjes geen enkel probleem. En niet te vergeten, veel beter eten dan in Egypte! Daarnaast heb ik de indruk dat Syriërs in het algemeen wat losser, chiller, minder opgefokt waren dan Egyptenaren.

Maar dat was 3 jaar geleden. Syrië is niet meer. Het is triest om mijn vrienden te horen zeggen ‘Ik heb geen thuisland meer. Syrië bestaat niet meer.’

Continue reading

De onzuivere rol van de media

IMG_0096

Het is conflicten eigen dat het aanwijzen van een schuldige erg ingewikkeld is. Elk verhaal kent verschillende vertellingen, vrijwel alles heeft meerdere kanten. Voor de huidige situatie in Egypte is het niet anders. In een samenspel tussen machthebbers,  de media en de massa is een sfeer ontstaan waarin een meerderheid van de Egyptenaren een aanzienlijke minderheid wegzet als terroristen. Diezelfde meerderheid is zelfs massaal de straat op gegaan om een generaal een vrijbrief te geven de straten schoon te vegen van deze terroristen.

De rol van de media in dit geheel zou ik er graag uit willen lichten,  juist omdat de media bij uitstek de mogelijkheid hebben een positief verschil te maken. In Egypte gebeurt het omgekeerde, de media bespelen het sentiment van de massa in dienst van de huidige machthebbers, met een legitimering van bloedvergieten als gevolg.

Continue reading

Overwinning

IMG_0391

“Eduard, they were shooting at us, we were running away. I was so scared, I really thought I was going to die.”

Het is gek om een bevriende Egyptenaar aan de telefoon te hebben en deze woorden te horen. Heel gek.

Afgelopen zondag vierde Egypte de overwinning op Israël in de Oktoberoorlog, ofwel de Jom Kipoeroorlog, van 1973. Ieder die zich verdiept heeft in de conflicten tussen Israël en haar Arabische buren zal de wenkbrauwen fronsen en zich afvragen welke overwinning dit precies was. Korte geschiedenisles:

Continue reading

Is Egypte terug bij af?

IMG_0368[1]

De grote vraag waar ik de afgelopen tijd mee rondloop luidt of Egypte terug bij af is. Wat ik daarmee bedoel, keert Egypte terug naar een beknellende militaire dictatuur zoals onder Mubarak en waren de afgelopen jaren van revoluties, coups, demonstraties en verkiezingen voor niks?

De staatstelevisie die op een fascistische manier een groot deel van de bevolking wegzet als terroristen. En een nog groter deel van de bevolking die dit verhaal blind overneemt. Persoonsverheerlijking van General Al-Sisi, die een bloedbad onder moslimbroeders heeft aangericht en trouwens ook hoofd geheime dienst onder Mubarak was. Over de beruchte geheime dienst gesproken, die was na de val van Mubarak ontbonden, maar is recent weer nieuw leven in geblazen.

Noodtoestand, avondklok, tegenstanders van het regime die worden opgepakt. Niet alleen moslimbroeders, ook journalisten. Kritische zenders die uit de lucht worden gehaald. Complottheorieën tegen Amerika, Israël, Syriërs en eigenlijk alle buitenlanders. Als je het zo op een rijtje zet lijkt Egypte inderdaad terug bij af.

Continue reading

Alles op ‘n rijtje

IMG_0354[1]

Bijna drie maanden geleden kwam ik aan in Caïro. Een stad in een land waar ik nooit geweest was. Ik kende welgeteld één persoon in deze stad, had één tas met spullen mee, een laptop en een lonely planet. Ik kende wat Arabisch, maar niks van het Egyptische dialect (dat in wezen een aparte taal is). Verder had ik niks van tevoren geregeld. Ook geen kamer.

Continue reading

Obamasonofabitch

IMG_0290

Dit land is compleet gek geworden. Waar we in het Westen ons ongemakkelijk voelen over Amerikaanse steun aan het Egyptische leger dat demonstranten dood schiet, ziet de wereld er hier compleet anders uit. Men maakt  zich boos over Amerikaanse steun aan de moslimbroederschap en zelfs het vermeende lidmaatschap van Obama van deze organisatie.

Continue reading

Tot 11 uur opblijven!

De avondklok is naar 11 uur verplaatst! Whoohoo!
Het mooie is dat op moment dat dit wordt aangekondigd, het ook per direct ingaat. Dus je zit in een café rond 8’en, maakt je net klaar naar huis te gaan, en dan komt het nieuws binnen dat je opeens tot 11 uur mag blijven! Voelt een beetje zoals toen ik als kind voetbal zat te kijken en in de rust te horen kreeg dat ik de tweede helft ook mocht zien. Yes!

Continue reading